Powód jak i rozwiązanie bardzo proste. W pliku /etc/php5/cgi/php.ini

 należało zwiększyć wartość :

max_execution_time = 60

Dzięki temu php ma więcej czasu na wykonanie działania, a w tym wypadku na stworzenie nowego cache miniaturek zdjęć.

Do tej pory korzystałem z samby i nfs, ale to było gdy uzyskiwałem dostęp do serwera z sieci lokalnej zamykając jednocześnie dostęp z zewnątrz sieci. Po krótkiej literaturze upewniłem się co do tego, że nie są to bezpieczne rozwiązania.

Trafiłem na sshfs i to był strzał w dziesiątkę. Szyfrowane połączenie, banalna konfiguracja i stabilne działanie.

Korzystam z Arch Linux i tu trzeba było tylko kilka drobnych czynności, aby wszystko zadziałało. W innych dystrybucjach zapewne jest równie łatwo :).

Pierwsze elementy konfiguracji miałem już dawno za sobą, gdyż ssh na serwerze, którym się zarządza zdalnie to podstawa :).

Ważna rzecz – dobrze jest ustawić działanie sshd na jakimś niestandardowym porcie (innym niż 22).  plik /etc/ssh/sshd_config i opcja PORT

Dla wygody ustawiłem sobie logowanie z mojego komputera za pomocą kluczy, tak aby proces logowania był maksymalnie wygodny (brak konieczności wpisywania haseł).

Można co prawda po stronie komputera klienckiego ustawić automatyczne montowanie zasobów przy uruchamianiu systemu, ale z pewnych względów nie chciałem korzystać z takiego rozwiązania.

Ok, serwer sshd skonfigurowany. Teraz czas na klienta.

Jest również rozwiązanie dla windows, ale nie korzystam, więc w tym wypadku odsyłam do google.

Pod Linuksem w moim przypadku trzeba było:

zainstalować sshfs:  Pacman -S sshfs

jeśli nie mamy załadowanego modułu fuse to: modprobe fuse

i w zasadzie to tyle. Czas na montowanie „z palca” :)

przykładowe polecenie wygląda:

sshfs user@jakisserwer.net:/katalogusera/ /mnt/sshfs/ -p 2300   (-p 2300 port na którym działa sshd)

Montujemy z poziomu zwykłego usera, ale musimy zapewnić użytkownikowi dostęp do katalogu, w którym montujemy (patrz chmod).

Z moich obserwacji wynika, że rozwiązanie jest przede wszystkim bardzo wygodne, wydajne – stosunkowo małe obciążenie serwera, bezpieczne, gdyż jest szyfrowane oraz łatwe do wprowadzenia w życie.

Reszta zależy od uploadu łącza gdzie znajduje się serwer i ewentualnie od wielkości bufora używanego programu. U mnie z upload 5Mb można bez problemów oglądać filmy.

]]> http://blog.pdomo.net/index.php/2012/02/23/sshfs-montowanie-zdalnego-systemu-plikow/feed/ 0 http://blog.pdomo.net/index.php/2012/01/27/wordpress-3-3-1-aktualizacja/ http://blog.pdomo.net/index.php/2012/01/27/wordpress-3-3-1-aktualizacja/#comments Fri, 27 Jan 2012 22:05:45 +0000 Paweł Domoradzki http://blog.pdomo.net/?p=558 Muszę przyznać, że zwlekałem z aktualizacją już sporo, gdyż cały czas w „kokpicie” nie było aktualizacji z j. polskim, a taką wersję wolałem. Dziś stwierdziłem, że j. angielski przecież obcy nie jest, więc czemu w końcu nie zrobić update :).

Oczom ich ukazał się….

Nowy design zmienił się, może nie jakoś ekstremalnie, ale na pewno zauważalnie, a przede wszystkim mam wrażenie, że jest szybciej z działaniem. Nieco denerwowały mnie wyskakujące „hinty” na początku, ale że rzadko korzystam z takich podpowiedzi, szybko się ich pozbyłem ;)

Co ważne – opisy w menu dalej w PL.

Albo mi serwer dokupił sam sobie RAM, CPU i zmienił configi do php, albo sam już nie wiem. Póki co mam wrażenie, że nowy wordpress jest naprawdę bardzo szybki :).

]]> http://blog.pdomo.net/index.php/2012/01/27/wordpress-3-3-1-aktualizacja/feed/ 0 http://blog.pdomo.net/index.php/2011/12/16/htc-i-blad-instalacji-instalacja-na-nosniku-usb-lub-karcie-sd-jest-niemozliwa/ http://blog.pdomo.net/index.php/2011/12/16/htc-i-blad-instalacji-instalacja-na-nosniku-usb-lub-karcie-sd-jest-niemozliwa/#comments Fri, 16 Dec 2011 17:31:57 +0000 Paweł Domoradzki http://blog.pdomo.net/?p=555 Pierwsze skojarzenie – brak miejsca. Okazuje się, że to nie ten trop, bo miejsca zarówno na karcie jak i w pamięci telefonu jest sporo.

Znalazłem na szczęście rozwiązanie problemu.

Na karcie SD w katalogu android_secure należy usunąć plik smdl2tmp1.asec i tyle :)

Powielam wpis, żeby było łatwiej znaleźć :). Sam znów potrzebowałem to odnaleźć…

Tyle tytułem wstępu.

Muzeum Powstania Warszawskiego – bardzo dobry dojazd, łatwo trafić nawet jeśli nie jest się „tubylcem”, bilety relatywnie tanie, bo w cenie 14zł (normalny) + 2zł za obejrzenie filmu w 3d z lotu ptaka nad zniszczoną Warszawą.

Niestety nie sprawdziłem czasu wchodząc i wychodząc, więc de facto nie wiem ile byliśmy wewnątrz muzeum, jestem jednak pewien, że skrupulatnie zwiedzający osobnik mógłby w środku spędzić bez większego problemu przynajmniej pół dnia.

Za moich dziecięcych lat nie było czegoś takiego jak ADHD – dziś tak pewnie by mnie „zdiagnozowano” gdybym był dzieckiem. Łatwo się nudzę, nie lubię przesiadywać w jednym miejscu zbyt długo, ciężko skupić mi swą uwagę na jednej tylko rzeczy przez długi czas…

Powyższe musiałem napisać, bo według mnie sporo może wnieść do zrozumienia całokształtu mej oceny.

Na wejściu – słuchanie swego rodzaju wywiadu z Powstańcami poprzez aparaty telefoniczne, które zostały połączone z nagraniami. No cóż, nie ukrywam, że ciężko jest przesłuchać wszystkie wypowiedzi, bo oględnie rzecz opisując trwałoby to naprawdę długo, a to dopiero początek. Inna sprawa, że w przypadku większej ilości zwiedzających sądzę, że byłoby ciężko dostać się do telefonu. I tu poczułem się źle, źle dwojako, bo to dopiero początek. Nie lubię w muzeach coś omijać, rezygnować ze względu na czas. Może to wina tylko i wyłącznie mojej osoby i tego, że się spieszyłem, ale jednak uważam, że sporo z zawartych eksponatów oraz różnego rodzaju treści było za bardzo czasochłonne w zapoznaniu się z nimi. Podejrzewam, że ktoś mieszkający w Warszawie i chcący się wybrać do tego muzeum nie ma problemu w tym, aby poświęcić cały dzień na zwiedzanie – dla mnie jednak był to problem i pewnie dla wielu innych też.

Jakoś muszę podsumować to co powyżej napisałem, tym bardziej, że jednoznacznie można to odebrać za negatywną opinię. Zrobię, to może bardzo kolokwialnie… Po co np. na wystawie (~)tysiąc listów Powstańców? Dla mnie ocena była jedna – po to, aby zapełnić jedną z sal. Takich miejsc było więcej. Zarzut – jednak mimo wszystko zbyt mała różnorodność wystaw.

Minus logistyczny – kiepsko z toaletami (mało i małe), chociaż po dzisiejszej wizycie w Muzeum Wojska Polskiego muszę stwierdzić, że i tak jest świetnie :).

Teraz pozytywne aspekty.

Jak już pisałem – przede wszystkim trzeba tu się jakoś dostać, a że nie stanowi to najmniejszego problemu, oceniam na 5.

Naprawdę chylę czoła dla twórców tego Muzeum, bo stworzyli niesamowite miejsce, które mam nadzieję będzie wpływać na pamięć młodych ludzi o tym jaka jest historia Warszawy i naszego kraju. Na początku ponarzekałem, ale to była ocena przede wszystkim wielce subiektywna, a co też istotne, wyznaczana przez mój osobisty ideał muzeum, do którego porównałem Muzeum Powstania Warszawskiego.

Twórcy muzeum wnieśli sporo wysiłku w jego powstanie, a przy tym wykazali się też i znajomością wyczucia tego co jest obecnie „na czasie” i nowoczesne dla młodych. Sporo treści multimedialnych, majstersztyk co do Liberatora, ważnym elementem jest film 3d dotyczący zniszczeń Warszawy po Powstaniu, sporo bezcennych eksponatów. Dziękuję tym, którzy stworzyli takie miejsce.

Nasunęły mi się jeszcze pewne kwestie odnośnie tego co bym zmienił, gdybym mógł.
Film 3D odnośnie zniszczeń Warszawy, które były efektem Powstania zaprezentowałbym każdemu (czyli wliczone w koszt biletu), na samym początku. Uważam, ze późniejsze rozpatrywanie wystaw byłoby o wiele bardziej refleksyjne i przez to wrażenia o wiele pełniejsze. Idealne było również pokazanie Warszawy sprzed wojny – kontrast w tej sytuacji dawałby sporo do myślenia.

Właśnie… Myślenie. W kontekście powyższego uważam że pożądane byłoby zwrócenie uwagi na to, że opinie na temat słuszności wybuchu Powstania są różne. Kilka wywiadów, jakiś film z wypowiedziami ludzi? Jakaś nagrana dyskusja historyków na ten temat?

Na koniec – jak już skończycie zwiedzanie w budynku, przejdźcie się wokół, przy murach muzeum, a znajdziecie tam sporo malowideł związanych z okupacją i Powstaniem Warszawskim.

Zacząłem o zarzutów… Napiszę tak – gdy będę mieć sporo czasu, to pojadę tam znów i nie ominę żadnego elementu wystawy ;). Wtedy będę w pełni zadowolony.

P.S. zdjęcia ciut później

Zawierzyłem funkcjom WordPress i sądząc, że nikt nie komentuje moich wpisów nie sprawdzałem tej zakładki od wieków. Okazuje się, że funkcja php mail () nie działała.
Szczerze powiedziawszy nie zwracałem nigdy na nią uwagi, gdyż uważałem przesyłanie powiadomień po pojawieniu się komentarza w mailu za podstawową funkcję, a tu…

Polecam dodanie wtyczki: wp-mail-smtp
http://wordpress.org/extend/plugins/wp-mail-smtp/

Konfiguracja prosta – w sumie wystarczy zerknąć na screenshoty.

W każdym bądź razie działa ;).

Skrypt ściągnąłem ze strony:
http://www.fuschlberger.net/programs/ssh-scp-sftp-chroot-jail/

Działa wyśmienicie, a jego użycie sprowadza się do komend:

Create new chrooted account or
add existing User to chroot-jail:
-> ./make_chroot_jail.sh username

or specify the chroot-shell file and path where the jail should be located:
-> ./make_chroot_jail.sh username [/path/to/chroot-shell [/path/to/jail]]
Default shell       = /bin/chroot-shell
Default chroot-path = /home/jail
————————————————————-

Updating files in the chroot-jail:
-> ./make_chroot_jail.sh update [/path/to/chroot-shell [/path/to/jail]]
————————————————————-

To uninstall:
# userdel $USER
# rm -rf /home/jail
(this deletes all Users’ files!)
# rm -f /bin/chroot-shell
manually delete the User’s line from /etc/sudoers

Korzystając z chwili czasu i zmuszony tym, że chcąc porobić porządki w zdjęciach okazało się, że picasa odmówiła posłuszeństwa, popełniam pierwszy od bardzo dawna jakiś sensowny wpis na swym blogu zombie :).

Chciałem wrzucić kilka zdjęć na serwer google.picasa i niestety okazało się, że w momencie gdy mam już zaznaczone zdjęcia do uploudu i po wpisaniu danych do logowania picasa nagle się wyłącza. Kiedyś już z tym walczyłem i wygrałem, gorzej jednak z moją pamięcią… Na szczęście pamiętałem, że na aur w archlinux dopisałem rozwiązanie tego problemu i  szybko znalazłem opis tego co zrobić :). Nawet zrozumiałem swój „angielski” :P

https://aur.archlinux.org/packages.php?ID=5362&comments=all

Ważne, że zadziałało – i to jest plus. Gorzej, że okazuje się, iż ten nieszczęsny pakiet dalej sprawia problemy.

Wygląda na to, że minęły od tego czasu już… ponad 2 miesiące, gdyż byłem tam z Pauliną dokładnie 26 lutego. Piękny dzień- intensywnie świecące słońce i ponad 20st w cieniu. Cóż bardziej mobilizującego do tego, aby wstać wcześnie rano i jechać na podbój Toledo? :).

Na wstępie muszę jednak napisać, iż tego typu wyjazdy w Hiszpanii raczej nie powinny być realizowane na zasadzie „wstaję rano, wpadam na pomysł i jadę”, gdyż chcąc wybrać się gdzieś dalej koleją, niezbędne jest, aby wcześniej „zaklepać” bilet i kupić go np. przez internet, bo w ostatniej chwili może się okazać, że w najlepszym wypadku bilety będą bardzo drogie, a w najgorszym nie będzie ich w ogóle. Zaznaczyć trzeba, że w tego typu połączeniach są tylko miejsca siedzące. Ma to swoje plusy i minusy, ale skupiając się na pozytywach, można stwierdzić  choćby to, że (nie tak jak w PKP) ilość składów będzie wystarczająca i na pewno nie będzie bydlęcych warunków. Hiszpańskim odpowiednikiem PKP jest Renfe, które bije nasze rodzime koleje- PKP na głowę, ale to chyba dla nikogo nie jest powodem do zaskoczenia.

Hiszpanie dużą wagę przykładają do bezpieczeństwa kolei, pod względem weryfikowania podróżnych oraz ich bagaży- m.in. przed wejściem do pociągu każdy bagaż musi zostać prześwietlony przez takie same urządzenia jak na lotniskach. Zapewne ma to związek z tragicznymi wydarzeniami z Madrytu z 11 marca 2004, gdy miał miejsce atak terrorystyczny, w którym zginęło 191 osób… Nie ma się co dziwić wprowadzonym procedurom.

Jazda pociągiem? Ehhh, rewelacja porównując do doświadczeń z PL. Ludzkie warunki, czysto i przyjemnie, a przede wszystkim… SZYBKO :). Z Madrytu do Toledo  nie jest daleko(ok 80-90km)- pociągiem jedzie się ok. 30 min.

Wysiadając z pociągu ma się wrażenie, że trafiło się do jakiegoś małego miasteczka i to prawda, gdyż ma ono niewiele mniej niż 80 tys mieszkańców, natomiast później Toledo zaskakuje i pokazuje swoją wielkość. Tak, Toledo jest wielkie pod względem historycznym oraz architektonicznym i potrafi zainteresować. Już na samym początku, po wyjściu z pociągu możemy zacząć zwiedzanie i robienie zdjęć. Dworzec w Toledo, choć niewielki, wygląda bardzo interesująco (zdjęcie powyżej). Po wyjściu z dworca i po przejściu kilkuset metrów dochodzimy do drogi, która kieruje nas do starego miasta Toledo, gdzie znajdują się najciekawsze obiekty do obejrzenia. Idąc nią podążamy wzdłuż rzeki Tag i chłoniemy piękne widoki wzgórza, na którym stanęło Toledo.

Co warto zobaczyć w Toledo? heh, tak naprawdę, to wszystko :). Samo spacerowanie wąskimi uliczkami pozwala nacieszyć się oczom, a co dopiero wizyta w katedrze w Toledo?

Polecam obejrzeć i zwiedzić to co pokazuje na temat Toledo choćby polska wersja Wikipedii. Można to uznać za kwintesencję Toledo i to co również według mnie warto zobaczyć. Nie ma co ukrywać, że punktem obowiązkowym musi być katedra i jeśli ktoś przyjedzie do Toledo, po prostu musi ją zwiedzić– to nie podlega jakimkolwiek rozważaniom.

Nie będę się więcej rozpisywać na temat Toledo- resztę pozostawiam przewodnikom/książkom, które dokładnie opisują zabytki tego miasta. Raz jeszcze na koniec napiszę i zachęcę- jeśli ktoś ma taką możliwość, to warto spędzić jeden dzień na zwiedzaniu Toledo.

Piękne miejsce i jest co zwiedzać i cieszyć oczy, zwłaszcza jeśli ma się taką Panią Przewodnik jaką ja miałem :)

Więcej zdjęć umieściłem w galerii Picasaweb.